وقتی کسی به دل نشست نشستنش مقدس است. حتی اگر نخواهدت، نفس کشیدنش بس است.
می نویسم گذر ثانیه ها را از تو... مینویسم سفر کودکیت را به خزان. مینویسم سراین کوچۀ دور... ایستاده کسی چشم به راه..... مینویسم روشنایی همه جا هست ولی روز من بی تو شب است. مینویسم دل من تنگ شده... مینویسم تو فراموش بکن بدیهایم را... و به یاد آر که من خوب هم بوده ام انگار... ولی بی بها بوده و کم. مینویسم اما تو کجا میدانی...؟ نامه هایم را ز کجا می خوانی....! دستت را بر روي قلبم بگذار و حس کن... که چه عاشقانه براي تو مي تپد ! بشنو صداي نفسهايم را که با هر نفس ميگويم دوستت دارم عزيزم ! بگذار با عشق تو زندگي کنم بگذار در کنار تو با آرامش عاشق بمانم ! من از نگاه گرمت میرسم به اوج باور دستای سرد غروب رو باز رو شونه هام می بینم لمس کن کلماتی را که برایت می نویسم تا بخوانی و بفهمی چقدر جایت خالیست ... تا بدانی نبودنت آزارم می دهد ... لمس کن نوشته هایی را که لمس ناشدنی است و عریان ... که از قلبم بر قلم و کاغذ می چکد . لمس کن گونه هایم را که خیس اشک است و پر شیار ... لمس کن لحظه هایم را ... تویی که می دانی من چگونه عاشقت هستم لمس کن این با تو نبودن ها را ... لمس کن ... لمس کن امروز دیگه از شعر و نوشته خبری نیست می خواستم کمی درد دل کنم همتون کم و بیش تا حالا فهمیدین که هدفم از نوشتن این وبلاگ چی هست؟ اگه هم نمی دونید یه بار دیگه براتون می گم... دقیقا یکسال پیش به یه دختری دل بستم وعاشق اون شدم که قضیه اش مفصله که شاید دوباره گفتم.از اون روز به بعد روزی نبوده که من به این دختر فکر نکنم . تا اینکه به فکرم افتاد که یه وبلاگ درست کنم وحرفهایی رو که نمیتونم بهش بزنم رو اینجا بنویسم. وخلاصه شروع کردم به نوشتن ... بعد مدتی آدرس وبلاگ رو دادم که ببینه دیده بود ولی نظرش رو نگفته بود .دوباره چندروز قبل آدرس وبلاگ رو براش فرستادم الان هم خیلی امیدوارم که بیاد وببینه ومیخوام از همین جا بهش بگم: عزیزم نمی دونم درمورد من چه طور فکر میکنی اما اینو بدون که من عاشقانه دوستت دارم وبه هیچ چیز دیگه ای به جز تو نمی تونم فکر بکنم یعنی یه جورایی بد جور دلبسته تو شدم. بیشتر از اون چیزی که فکر کنی دوستت دارم ونمی تونم هیچ وقت فراموشت کنم ومطمئن باش که خودت رو می خوام وبس. واینکه چقدر تو خیالم ساعتها با تو صحبت می کنم اما هیچ وقت نشده که درمقابلت بایستم وحرفام رو بزنم . نمی دونم... شاید می ترسم از اینکه منو نخوای و نتونستم خودمو برای اون موقع آماده کنم به همین دلیل هست که تا بحال بهت چیزی نگفتم. باور کن ساعتها و روزها رو به خاطر این میگذرونم که فقط به تو برسم. وآرزوی بزرگی جز این ندارم که بتوانم درکنار تو باشم. منتظر می مونم تا جوابم رو ازت بگیرم. منتظر می مانم تا بیایی انتظار سخت است! اما خوب می دانم این بار انتظارزیباست... انتظار! تنها برای تو برای دیدن ، برق چشمهایت خیره گشتن در نگاه پاک و زیبایت ، شانه شانه در کنار تو قدم برداشتن تکیه گاهی چون تویی را داشتن منتظر خواهم ماند! به خداعشق به رسوا شدنش مي ارزد وبه ليلي وبه مجنون شدنش مي ارزد دفترقلب مرا واکن ونامي بنـــــــــــويس سندعشق به امضا شدنش مي ارزد گرچه من تجربه اي ازنرسيدن هايــــم کوشش رود به درياشدنش مــي ارزد کيستم بازهمان آتش سردي که هنوز حتم دارد که به احياشدنش مي ارزد بادودست توفروريختن دم به دمــــــم به همان لحظه برباشدنش مي ارزد دل من درسبدي عشق به نيل توسپرد نگهش دارکه به موسي شدنش مي ارزد در میان من و تو فاصله هاست گاه می اندیشم... می توانی تو به لبخندی این فاصله را برداری تو توانایی بخشش داری دستهای تو توانایی آن را داردکه مرا زندگانی بخشد چشمهای تو به من می بخشد شور عشق و مستی و تو چون مصرع شعری زیبا سطر برجسته ای از زندگی من هستی بهار بهترين بهانه براي آغاز وآغاز بهترين بهانه براي زيستن نمي دانم كه اين عشق چگونه بر كوير خشك قلبم باريد وچقدر سخت است در خیالم ساعت ها باتو حرف میزنم اما وقتی تو را مبینم چیزی جز سلام نمی توانم بگویم. گوش کن ... یک نفر آنطرف پنجره ی بسته تورا میخواند! و نسیم... لای این پرده ی آویخته رامی کاود... تا تو را در یابد! نورخورشید که از منزل پر مهر خدا آمده است... لب درگاه تو در یک قدمی می ماند... قلب این پنجره ،از دست غم پرده، به تنگ آمده است! پرده را برداریم دل این پنجره را باز کنیم..! چه كسی می داند، كه تو در پیله خود تنهایی؟ چه كسی می داند، كه تو اکنون پی یك روزنه در فردایی؟ پیله ات را بگشای! تو به اندازه پروانه شدن خلق شدی، از برای پرواز... کی برون خواهی رفت؟ پیله ات را بگشای.. تنها برای چشمان تو مینویسم تابدانی محبت وعشق رادرچشمان تو آموختم وباتو آغاز کردم. بهترین صدای زندگیم شنیدن صدای توست وقشنگترین لحظه زندگیم، لحظه دیدن توست. گرچه ازتو دورم اما
یک برگ دیگر از تقویم عمرم را پاره می کنم
امروز هم گذشت
با مرور خاطرات دیروز
با غم نبودنت..و سکوتی سنگین
و من شتابان در پی زمان بی هدف
فقط میروم ..فقط میدوم
یاسها هم مثل من خسته اند از خزان و سرما
گرمی مهر تو را میخواهند
غنچه های باغ هم دیگر بهانه میگیرند
میان کوچه های تاریک غربت و تنهایی
صدای قدمهایت را می شنوم اما تو نیستی
فقط صدایی مبهم
قول داده بودی برایم سیب بیاوری
سیب سرخ خورشید
سیب سرخ امید
یادت هست؟؟؟
و رفتی و خورشید را هم بردی
و من در این کوچه های تنگ و تاریک
سرگردانم و منتظر
برگی از زندگی ام را ورق میزنم
امروز به پایان دفترم نزدیکم
باورم کن که تویی تو
تو همون فرصت آخر...
واسه طلوع خورشید، باز به انتظار می شینم
اما از اول قصه، آخرش رو میشه فهمید
تو باید باشی که بازم، بشه عاشقونه خندید
كه دل بي خبرم عاشق شد و به عشقش مي بالد ...
نمي دانم مي داند كه با ديدنش مي رود از تن و جانم خستگي ...
نمي دانم تا كي عاشق مي ماند ...
نمي دانم مي داند بدون او بي قرارم ، هيچم ...
نمي دانم مي داند در انتظار فرداي با او بودنم ...
نمي دانم چگونه سر کنم لحظات بي او بودن را ...
نمي دانم مي داند كه هيچگاه عشق واقعي نمي ميرد ...
نمي دانم مي داند دوست ندارم در روياي كسي ديگر باشم می خواهم بداند همیشه و تا ابد دوستش دارم 
شاید تو بدانی
اما فقط شاید !!!
شاید بدانی از كجا شروع شد
شاید بدانی از كجا عاشق شدم
عاشق چشمانت
چشمان براق خیره كننده ات
عاشق دستانت
دستان لطیف امید دهنده ات
عاشق صدایت
صدای زیبای آرام كننده ات
شاید تو بدانی
اما فقط شاید !!!
از چه وقت اینگونه
لحظه های بی تو بودنم
مرگ آور است برای قلبم
و زهرآگین برای روحم
شاید تو بدانی
اما فقط شاید !!!
چرا هیچ كلمه ای توان ندارد
توان از تو گفتن
كلمات را از چه زبانی گرد آورم
كه از تو بگویم
شاید تو بدانی
اما فقط شاید !!!
كه می خواهم برای تو
بهترین بهترین ها را بنویسم
اما هنگام نوشتن
كلمات همانند غزال های تیز پا می گریزند
حركت قلم كند تر از كندترین لاك پشت ها می شود
دست هایم مثل شاخه های یخ زده می شوند
و می شوند تمام چیزهایی كه نبایند بشوند
اما باز هم تلاش می كنم
نشوند آن هایی كه دارند می شوند
تا شود كه برایت بنویسم
شاید تو بدانی
اما فقط شاید !!!
كه از تو نوشتن چقدر دشوار است
عاشقانه دوستت دارم
